W wybieraniu ścieżek własnej przyszłości bardzo pomocny może być głos starszych kolegów. O taki poprosiłem Wojciecha Urbana, absolwenta naszego liceum, studenta historii i dziennikarstwa, redaktora portalu „Może coś Więcej”, a także pracownika Biura Promocji Akademii Ignatianum w Krakowie.
To marzenie Wojtka Woty, absolwenta naszej szkoły, który z uporem ściga swój aktorski wzór. Kiedyś przyjaciel nazwał go „polskim Wolverinem” i pseudonim ten nie odnosi się tylko do zainteresowań. Wojtek jest osobą wszechstronną w realizacji artystycznych talentów, a jednocześnie śmiało dążącą do osiągnięcia swoich marzeń i celów. Czerpie z życia, co może, lecz także dla pasji wiele poświęca.
Wchodzimy do sklepu i widzimy gotowe produkty, ubrania, jedzenie. Czy na prawdę wiemy, skąd one się biorą?
Urodziłam się na Białorusi, tam też zaczęłam chodzić do szkoły, jednak musiałam pozostawić swoje koleżanki i wszystko, co kochałam i przyjechałam do Polski. Chociaż jestem tu już 5 lat, to każdy powrót do moich miejsc dzieciństwa jest dla mnie wielkim przeżyciem.
Los rozdziela na różne sposoby. Ludzi, zwierzęta…
Niekoniecznie przez śmierć.
Pewnego dnia powiesiłam na tablicy korkowej Kodeks Wędrowniczy tak, by widzieć go możliwie najczęściej. Oczywiście nie czytałam go „od deski do deski” w każdej wolnej chwili, nie w tym rzecz. Czasami mój wzrok zatrzymał się i skupił na jednym zdaniu, a czasami na innym. Dzięki temu idea wędrownictwa na stałe zakorzeniła się w moim sercu i dawała o sobie znać na co dzień. Wędrownicze życie nieraz mnie zaskakiwało! Opowiem o jednej z takich sytuacji.
