Artykuły > Coolturka

25 grudnia 2022
“Za duży na bajki” – recenzja

“Za duży na bajki” – recenzja

Absolwenci YoungFace.TV, Puławy

Chwile radości i uniesień, momenty zwątpienia i melancholii czy trudy codziennego życia – każdy dzień ukazany na ekranie w tej produkcji niesie ze sobą inną dawkę emocji. “Za duży na bajki” to film, który dla różnych osób w różnym wieku może podkreślać rozmaite problemy. Wiele w tej materii zależy od nas i naszego punktu widzenia – na rodzinę, na życie, na codzienność. Producenci filmu zabierają nas w podróż dużo bliżej niż moglibyśmy się tego spodziewać – do samego początku życia każdego z nas. Do pierwszych kroków i wyborów. Niekiedy do sytuacji i decyzji, które ukształtowały naszą drogę i teraźniejszość.

01 grudnia 2022
Mikołajki w różnych krajach

Mikołajki w różnych krajach

Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 158 w Krakowie, Kraków

Rozpoczął się grudzień a wraz z nim prawdziwy maraton świąteczny. Zaczynamy tradycyjnie od Mikołajek. Data 6 grudnia jest znana praktycznie każdemu dziecku w Polsce, ale czy wszędzie Mikołaj przychodzi w ten sam dzień? No i najważniejsze pytanie, czy ta sama postać przynosi prezenty? Sprawdźmy w Mikołajowym tempie tradycje tego dnia w innych krajach.

Obraz Couleur z Pixabay

 

13 stycznia 2022
Nie patrz w górę – recenzja

Nie patrz w górę – recenzja

Absolwenci YoungFace.TV, Puławy

W ostatnim czasie wielką furorę w mediach społecznościowych, a także w prasie robi nowy film, który pojawił się na popularnej platformie internetowej Netflix. Film “Nie patrz w górę” (org. “Don’t Look Up”) to film katastroficzny i czarna komedia w jednym. Postanowiłem “na własnej skórze” sprawdzić fenomen tego filmu. Zapraszam na recenzję i jednocześnie ostrzegam, iż zawierać ona będzie “spoilery”, na recenzję filmu, który pozwala nam na sporą dawkę śmiechu… przez łzy.

02 stycznia 2022
Co ma kruk do biureczka?

Co ma kruk do biureczka?

Szkoła Podstawowa nr 11 im. gen. Dezyderego Chłapowskiego, Poznań

Niejedna tęga głowa próbowała rozwikłać zagadkę Kapelusznika. Tymczasem być może znajduje się ona całkiem blisko – w Dziedzince, leśniczówce, w której mieszkała odważna i wytrwała kobieta, która zeszła z udeptanej ścieżki. A ponieważ potrafiła porozumiewać się ze zwierzętami jak nikt inny, niektórzy nazywali ją “czarownicą”, sama uznawała siebie za zoopsychologa. Wiedziała, że porozumiewać można się nie tylko za pomocą słów. Swoje obserwacje spisywała na biurku w towarzystwie kruka, rysia i dzika. I stąd moje skojarzenie z “Alicją w Krainie Czarów”. Z jej książek i publikacji możemy nauczyć się miłości do przyrody, o której często zapominamy, goniąc za, wydawałoby się, ważniejszymi sprawami. Ale w edukacji nie ma spraw ważniejszych niż nauka, jak być dobrym człowiekiem i jak dbać o przyrodę, by przyszłe pokolenia ludzi, zwierząt i roślin mogły egzystować. A pomagają w tym projekty.