Naznaczeni powszechnie rozpoznawanym piętnem różnokolorowych oczu, budzą w ludziach skrajnie odmienne uczucia. Przed zdecydowaną większość otwarcie szykanowani i unikani, w innych wyzwalają groźne pragnienie posiadania. Jednostki i całe organizacje z tęsknotą patrzące na władzę marzą o przywłaszczeniu sobie ich kuriozalnych zdolności. Królowie z pomocą Obdarzeńców chcą utrzymać swoją pozycję w królestwach.
Saga jest dla mnie istnym mistrzostwem, majstersztykiem gatunku. Powinien po nią sięgnąć czytelnik, który nie zrazi się faktem, że autor nie odpowiada czytelnikowi wprost, ale nakazuje jej szukać między wierszami. Który pojmie zmagania głównego bohatera z samym sobą. Który zrozumie, że fraza „Wiedźmin” to nie jedynie walka z potworami w strumieniach krwi, ale też tłumione uczucia, których być nie powinno, miłość, która jest gotowa na wszelkie poświęcenia oraz wybór między mniejszym a większym złem.
