W „Wybrańcach” amerykańska pisarka Kristin Cashore przenosi czytelnika do stylizowanego na średniowiecze świata, w którym pośród zwykłych ludzi żyje duża grupa osób z niezwykłymi zdolnościami – Darami – zwanych Obdarzeńcami. Te niecodzienne umiejętności to jednocześnie ich atut i przekleństwo, które uniemożliwia im prowadzenie normalnego, wymarzonego życia. Naznaczeni powszechnie rozpoznawanym piętnem różnokolorowych oczu, budzą w ludziach skrajnie odmienne uczucia. Przed zdecydowaną większość otwarcie szykanowani i unikani, w innych wyzwalają groźne pragnienie posiadania. Jednostki i całe organizacje z tęsknotą patrzące na władzę marzą o przywłaszczeniu sobie ich kuriozalnych zdolności. Królowie z pomocą Obdarzeńców chcą utrzymać swoją pozycję w królestwach. A same Dary występują w przeróżnych postaciach – od zdolności długiego wstrzymywania oddechu pod wodą czy żonglowania, przez gotowanie bądź wykonywanie skomplikowanych działań w pamięci, aż po łatwość w posługiwaniu się mieczem, umiejętność walki lub czytania w myślach.
Główna bohaterka „Wybrańców” – lady Katsa – jest obdarzoną zabójczynią na usługach władcy królestwa Middlanów, a jednocześnie jego siostrzenicą. Nienawidzi swojej posady nadwornej egzekutorki, dlatego pod samym nosem monarchy wraz z jego synem i zaufanymi dworzanami zakłada tajemną Radę, której zadaniem jest pomoc ludziom w potrzebie. Jednak podczas jednej z misji na jej drodze staje obdarzony książę zamorskiego Lienidu, którego przeznaczeniem jest mocne namieszanie w jej życiu i sercu.
Chociaż „Wybrańcy” nie są fabularnym majstersztykiem, ich przebieg jest wartki, a pióro Cashore lekkie, przez co zagłębianie się w historię Katsy było dla mnie bardzo przyjemnym doznaniem. Ponadto zawarte w fabule zwroty akcji są dobrze przemyślane i napisane i nierzadko doprowadziły mnie na skraj szczerego zdumienia. Pomimo stylizowania świata przedstawionego na konkretną epokę historyczną, język książki jest w pełni zrozumiały. Lektura może wydawać się długa, ale przy dobrych chęciach da się ją połknąć w parę wieczorów, w czym zdecydowanie pomaga interesujący wątek miłosny.
Oprawa graficzna dobrze komponuje się z historią przedstawioną w książce. Na okładce widnieje wyobrażenie twarzy protagonistki. Czcionka jest duża i czytelna, co uprzyjemnia i przyspiesza proces odkrywania zawiłości losów Katsy.
Zdecydowanie lubię raz na jakiś czas wracać do „Wybrańców”. Polecam ją każdemu, kto poszukuje łatwej, a zarazem przyjemnej lektury na wieczór przy kubku ciepłej herbaty