Nie taka ta wieś straszna

Dla większości nastoletnich mieszczuchów spędzenie wakacji czy ferii we wsi jest najgorszą z możliwych opcji. Wiąże się to z przeświadczeniem, że brak obiektów rozrywki takich, jak np. kina, restauracje, kluby, dyskoteki czyni z niej miejsce nieciekawe, wręcz smutne. Niektórzy uważają także, że ludzie ze wsi- o zgrozo!- nie mają pojęcia, czym jest Internet, a komputer posiadają tylko dzieci sołtysa bądź wójta. To oczywiście nieprawda. Owszem, życie kulturalne w większości polskich wsi jest nadal na niskim poziomie. Proces urbanizacji jest coraz bardziej widoczny, jednak wciąż pozostaje multum miejscowości, które się nie rozwijają. Wiąże się to z brakiem funduszy gminnych na rozwój wsi albo inwestowanie przez gminy w jedną miejscowość, z pominięciem innych. Brak owych życiowych perspektyw, który dla młodych ludzi jest odstraszający, rodzi jednak w każdej jednostce wychowanej we wsi cenne umiejętności i cechy, które w życiu dorosłym przyczyniają się do spełnienia najskrytszych marzeń…

Ambitni, twórczy, pracowici

Gdy lato jest w pełni, wieczory długie i gorące, jak jeden wspomniany wcześniej – ten lipcowy, mimo późnej pory, w centrum wsi, życie kwitnie. Można dostrzec ogromną ilość młodzieży aktywnie spędzającej wolny czas. Na stadionie odbywają się kilka razy w tygodniu treningi dla zrzeszonych w klubie piłkarskim chłopców. Wyjeżdżają oni na mecze, by zmierzyć się z innymi drużynami. Widać, że gra w piłkę sprawia im ogromną radość, zwycięstwa dają satysfakcję i chęć do dalszej, ciężkiej pracy. Mimo realnie małej szansy na zaistnienie w wielkim piłkarskim świecie, chłopcy są zdeterminowani i walczą o to, by w jakiś sposób zaistnieć. W młodym człowieku, na skutek tych właśnie przeszkód, spowodowanych brakiem możliwości i warunków rozwoju, rodzi się determinacja i chęć pokonania barier. Są to bardzo cenne umiejętności, kształtujące pogląd na wiele spraw w dorosłym życiu. Taka osoba łatwo znajduje pracę, poprzez upór w dążeniu do jej zdobycia oraz gorliwość, a co najważniejsze świadomość, że człowiek nic nie osiągnie bez trudu. Młodzież wychowana we wsi odznacza się również ogromną kreatywnością. Dla urozmaicenia nudnego, jak może się wydawać, życia w małych miejscowościach organizowane są w ośrodkach WDK imprezy o charakterze dancingów, często tematycznych. Lata 70-te, muzyka latino, hawajskie noce to tylko nieliczne pomysły na spędzenie wakacyjnych chwil. Zakochanym w sporcie, innym niż piłka nożna, także nie brakuje ciekawych pomysłów na rozwijanie pasji. Przejeżdżając przez wioski można na rozległych pastwiskach dostrzec prowizoryczne boiska do gry w piłkę siatkową, zimą – ogromne ślizgawki, bazy baseballowe. To absolutnie wyjątkowe, kiedy dzieci od najmłodszych lat tworzą wspólnie dobro, które ma służyć innym pokoleniom! Z satysfakcją w oczach te dzieci, już dorosłe, opowiadają swoim latoroślom pełne przygód historie o tym, jak urozmaicali sobie czas w młodości.

Zew natury

Życie na wsi nie biegnie tak szybko, jak w rozhisteryzowanym mieście. Tu człowiek ma czas, żeby się zatrzymać i zastanowić, po co żyje. Ciemne, tajemnicze lasy, a w nich jagody i grzyby są fantastycznym miejscem na to, aby złapać głęboki oddech. Grzybiarze przemierzający w ciszy las, zachwycają się i odrobinę trwożą otaczającą potęgą. Żyjąc na wsi młody człowiek uczy się dostrzegać piękno otaczającego świata. Jest wrażliwy na sytuację zwierząt, zarówno tych udomowionych, jak i dzikich. Uczy się życia w symbiozie z florą i fauną, co czyni go kimś wartościowym, a przede wszystkim dobrym. Długie wieczorne spacery wśród łąk, którym towarzyszy ze wszystkich stron symfonia świerszczy czy zajadanie bordowych wiśni prosto z przydrożnych drzew czyni okres wakacji wyjątkowym w swojej prostocie. To na wsi uświadamiasz sobie, że do szczęścia potrzebne jest ci naprawdę niewiele, bo też i niewiele możesz się spodziewać. Wystarczy ktoś bliski i możliwość obcowania z tym, co jest najczystszą formą piękna danego prosto od Stwórcy – naturą. To piękno inspiruje i stwarza idealne warunki do życia pełnią mimo braku rozrywek wielkiego świata.