No tak. Znowu święta Bożego Narodzenia. Jest to czas niewątpliwie niezwykły. Poprzystrajane ulice, prezenty schowane w szafie (dziwię się, iż tata nadal myśli, że o tym nie wiem), śnieg na ulicach! Atmosferę nadaje nawet nasza choinka, która po małym wypadku taty straciła połowę gałązek, a trzy czwarte bombek poległo podczas wyciągania z piwnicy. Wszystko to (łącznie z bombkami) sprawia, iż Boże Narodzenie jest czasem prawdziwie niezwykłym.

W głowie każdego członka rodziny wygląda ono zupełnie inaczej. Myśli mamy: „Ech, znowu zaczyna się gotowanie, pieczenie i sprzątanie. Po co to komu? Nie można by upichcić zwykłej pomidorowej?”. W głowie taty: „He, he, wreszcie będzie można porządnie się najeść!”. Babcia: „Za moich czasów były tylko sardynki z puszki! Ta dzisiejsza młodzież!”. A teraz myśli nasze, najmłodszych członków rodziny: „Jej! Wreszcie święta! Ciekawe tylko, czy tata zmieści się w strój Mikołaja. Ech, ci dorośli. Na starość całkiem dziecinnieją! Ale przynajmniej będzie można sobie obejrzeć Kevina.”

Tak z grubsza wyglądają myśli rodziny na temat świąt. Chociaż, mimo to, mam cichą nadzieję, że święta to dla Was nie tylko Kevin i prezenty. Należy pamiętać, że są to urodziny Jezusa, a nie nasze. Bez niego tych świąt w ogóle by nie było.

Ale, zmieniając temat, życzę Wam na koniec wesołych świąt, szczęśliwego nowego roku i ciekawego „Kevina samego w domu”! On i tak nigdy się nie znudzi. Świętujcie i nie myślcie o szkole!