Skąd wziął się  pomysł, by zostać Au Pair?

Myślę że, ten pomysł wziął się głównie stąd, że chciałam doszkolić swój język angielski, poznać nowe, dotąd mi nieznane, zakątki USA, a także zarobić trochę pieniędzy oraz mieć przyjaciół w tamtej części świata, którzy w razie jakiejkolwiek potrzeby będą starali się mi pomóc.

Kim jest Au Pair i jakie są jej obowiązki?

Au Pair to program wymiany kulturowej. Jest on bardzo popularny wśród młodych dziewczyn w Europie i Stanach Zjednoczonych. Au Pair to program, ale przyjęło się, że tak nazywa się także osobę, która opiekuję się dziećmi. Mieszka ona wraz z całą rodziną goszcząca w jej domu, gdzie posiada swój własny pokój. Taka osoba pełni funkcję starszej siostry dzieci, którymi się opiekuje. Gdy brałam udział w tej wymianie do moich obowiązków należały między innymi: pomoc przy odrabianiu prac domowych, zabawa z dzieciakami, przygotowywanie posiłków, odwożenie i odbieranie ich z różnych zajęć dodatkowych, sprzątanie ich pokojów, a także pranie ich ubrań, itp.

Czy język angielski po twoim pobycie w USA polepszył się?

Oczywiście, i to bardzo, bo gdy wyjeżdżałam, był bardzo przeciętny, rozumiałam wszystko, ale bałam się odezwać, ponieważ myślałam, że nikt nie będzie rozumiał, co chcę powiedzieć, a także, że użyję nie tego czasu, co trzeba. Moje obawy były zupełnie niepotrzebne. Ku swojemu zdziwieniu nawet, gdy pomyliłam czas, każdy rozumiał, co pragnę powiedzieć i głównie dzięki temu „rozwiązał mi się język”. Natomiast po roku pobytu w USA mój angielski był już – myślę, że mogę tak powiedzieć – zaawansowany, co przydało mi się w dalszym życiu podczas starania się o dobra pracę już tu na miejscu, w Polsce.

Jak udoskonalony język przydał Ci się w późniejszym poszukiwaniu pracy?

W dzisiejszych czasach trudno zdobyć pracę bez umiejętności władania jakimkolwiek językiem obcym w tym angielskim, więc myślę, że to mi bardzo pomogło.

Miałaś możliwość pracy w każdym zakątku świata na przykład Hiszpanii, Francji, Niemczech. Dlaczego wybrałaś akurat Stany Zjednoczone?

Hmmm… myślę, że padło właśnie na USA dlatego, że aby wziąć udział w tym właśnie programie trzeba mieć opanowany język przynajmniej w stopniu podstawowym, a na takim poziomie umiałam tylko angielski, bo w posługiwaniu się niemieckim nie czułam się tak pewnie. Wybrałam Stany Zjednoczone, bo marzył mi się taki „american dream”, jak z tych wszystkich zagranicznych filmów, które oglądałam jako nastolatka i je uwielbiałam. I mój sen i marzenia o zobaczeniu USA spełniły się.

Poświęciłaś rok życia na wyjazd za granicę i to na inny kontynent, z dala od rodziny. Czy kiedykolwiek żałowałaś swojej decyzji?

Przyznam, czasami było mi naprawdę trudno z dala od całej mojej rodziny i przyjaciół, i chciałam niejednokrotnie wracać do domu, ale dałam radę i bardzo się z tego powodu cieszę. W niektórych chwilach naprawdę bywało okropnie, ale wraz ze mną w tym samym czasie w programie wzięła udział moja kuzynka, z którą widywałam się często. Spotykałam się także z innymi Polkami, które były w podobnej sytuacji, bo tęskniły za rodzinami. Dzięki nim nie czułam się aż tak samotna i tęsknota była mniejsza.

Utrzymujesz jeszcze kontakt ze znajomymi, których poznałaś w trakcie tego programu, a także z rodziną goszczącą, czyli „host family”?

Przez pewien czas po powrocie do Polski utrzymywaliśmy kontakt i był on bardzo dobry, ale teraz, gdy ja również posiadam swoją rodzinę i jestem pochłonięta różnymi obowiązkami, kontakt słabnie. Bardzo żałuję jego utraty, ale zostaje mi śledzenie tego, co robią moi znajomi i dawna „rodzinka” na facebooku i odwrotnie.

Dziękuję za rozmowę!