Czasy, w których żyjemy, są dla wielu niezrozumiałe, również dla mnie. Każdy szuka kogoś, komu może zaufać, kto będzie zawsze przy nas, kogoś, kogo możemy nazwać swoim przyjacielem. Lecz czy ludzie młodzi mogą liczyć na taką przyjaźń? Bezinteresowną, szczerą i prawdziwą? Nie muszą się obawiać, że w pewnym momencie może się ona skończyć? Według mnie mogą, a nawet powinni.

Bezinteresowna przyjaźń to coś niesamowitego. Możemy czerpać z niej radość i siłę do pracy nad sobą. Jednak młodzi ludzie coraz częściej niszczą tę magię. Sama zauważyłam, jak wiele osób potrafi wykorzystać drugą osobę dla własnych celów i korzyści, nie licząc się z uczuciami drugiej osoby.

Zazwyczaj głównym powodem takich toksycznych znajomości są pieniądze. Rządziły od wieków ludźmi i ich życiem. Fikcyjne, nieszczere przyjaźnie czy nawet związki mogą się opierać na korzyściach majątkowych. Ludzie dający się tak wykorzystywać są naprawdę naiwni lub zaślepieni wizją pięknej i długotrwałej przyjaźni.

Powyższe przykłady ilustrują słowa Baltazara Graciera: ,,Mało jest ludzi, którzy by byli przyjaciółmi twej osoby, więcej jest przyjaciół twej fortuny”.

Wielu ludzi starszych może tak uważać, ale czy nastolatków to też dotyczy?

Uważam, że bardzo rzadko. W tym wieku raczej nie patrzy się na to, ile ktoś ma w portfelu, tylko ile w głowie i co w sercu. Chce się jedynie mieć drugą osobę, żeby spędzić z nią czas, dzielić się pasją, myślami. Dla kogoś inteligentnego pieniądze ani inne dobra materialne nie będą ważne. Bezinteresowność, którą okazują nam nasi przyjaciele, jest najlepszym dowodem na to, że przyjaźń opiera się tylko i wyłącznie na waszych relacjach, które obydwoje budowaliście na zaufaniu.

W moim krótkim życiu otaczałam się różnymi ludźmi. Każdy miał na mnie inny wpływ. Wielu mnie zostawiło, jednak ci prawdziwi przyjaciele są ze mną do dzisiaj, a moja najdłuższa przyjaźń trwa 12 lat nieprzerwanie.

Młodzi ludzie zazwyczaj wszystko robią bezinteresownie, pomagają, są przy kimś, starają się być dobrymi. Oczywiście, zdarzają się osoby, którym na przyjaźni nie zależy wcale. Takich ludzi nie rozumiem i pewnie nie zrozumiem.

To, w jaki sposób przyjaźnią się młodzi ludzie, może być przykładem dla starszych. Poza radością, nieuwarunkowaną przyjaźnią i czasem dziecinnym zaufaniem nie liczy się nic innego. Korzyści odczuwają obydwie osoby. To jest przyjaźń bezinteresowna, piękna, prawdziwa, której nic nie potrafi przerwać.

,, Przyjaźń- ta najbardziej mocna- opiera się na miłości, rodzącej się z pokonywania trudności, wspólnego rozwiązywania problemów, wreszcie na postawieniu siebie i swojego autorytetu, swojej osoby w obronie przyjaciela i przyjaźni. Walka o przyjaciela, dar z siebie umacniają, cementują przyjaźń.”(,,Droga”).

Młodzi ludzie doceniają taką przyjaźń. Jak najbardziej potrafią się przyjaźnić bezinteresownie, szanują drugą osobę. Jak powiedział Paulo Coelho: ,,Przyjaźń to najwspanialszy i najbardziej kosztowny dar. To sens i znaczenie wszystkich darów, ilekroć ludzie się obdarowują.” Również  w wielu filmach, książkach, wierszach możemy zaobserwować przykłady bezinteresownej relacji pomiędzy dwojgiem nastolatków, na przykład ,,Wredne dziewczyny” , ,,Bratz” albo ,,Moja siostra jest kosmitką” , ,,Program Ochrony Księżniczek”.

Bezinteresownej przyjaźni dorośli powinni się od nas uczyć. Taka relacja dla nastolatka to skarb, o który musimy się troszczyć i wspólnie nad nim pracować, a wspólne korzyści, które otrzymamy, będą satysfakcjonujące. Każdy, kto uważa dzisiejszą młodzież za wredną, materialistów i dążących do celu po trupach, mało nas zna. Bezinteresowność, jaką możemy okazać, jest chyba najlepszym dowodem przyjaźni.

Przyjaźnie młodych ludzi są jak najbardziej szczere, w nich nie liczy się nic innego oprócz drugiej osoby.