Taka forma adopcji polega na finansowym wspieraniu zwierząt przebywających w schronisku. Przesyłanie ustalonej, niewielkiej kwoty zapewnia psom i kotom pełne miski oraz opiekę weterynaryjną. Wspomaga schronisko w finansowaniu potrzeb zwierząt.

Kiedy już podejmiemy decyzję o wirtualnej adopcji, najlepiej skontaktować się z wybranym schroniskiem i zapoznać się z przepisami, które ją regulują. Następnie należy wybrać zwierzątko, którym chcemy się zaopiekować. Od tej pory będziemy pomagać regularnymi wpłatami, ale również możemy dostarczać inne, potrzebne schronisku artykuły np. smycze, ubranka, koce itp. W wielu schroniskach można także odwiedzać swojego podopiecznego i wyprowadzać go na spacer. Wirtualny opiekun może oczekiwać ze strony schroniska nie tylko zdjęć wybranego pieska czy kotka, ale również informacji  o jego zdrowiu, zachowaniu czy samopoczuciu.

Wirtualnej adopcji może dokonać każdy, kto chce pomagać. Często z tej formy pomocy korzystają nie tylko osoby prywatne, ale także firmy, szkoły i przedszkola.

Wirtualna adopcja jest dla wszystkich, którzy kochają zwierzęta i którym leży na sercu ich los. To był najważniejszy argument dla moich kolegów i koleżanek z klasy, by zdecydować się na wybór naszego wirtualnego pupila. Decyzja nie była łatwa, bo chcieliśmy pomóc każdemu pieskowi. Potem wybrany przez nas piesek został po kilku dniach… naprawdę adoptowany! Zdecydowaliśmy się więc na pieska o imieniu Paco. Już nie możemy się doczekać, by móc się umówić z wolontariuszami na spotkanie z pupilem!

Ciekawi was ta akcja? Poczytajcie o niej na stronie Schroniska (www.schronisko.sosnowiec.pl). Może znajdziecie swojego pupila i zaadoptujecie go na odległość?